los preceptos negativos, se creen facul lados para conservar moralmente su honor, aunque violen á cada · paso las leyes positivas. «Yo no hago daño á nadie» dicen,__ pero tampoco hacen bie:1 ~] prÓJlll?-º· <~Yo no he tenido siquiera la mtenc10n de asesinar,); pero olvidan que el escándalo producido por su vida licenciosa, mata el corazon de sus prójimos. ¿No es esto farsa en la vida moral? Así hai muchas farsas que pasan por- realidades, muchas entidades, que lo son solo de nombre; muchos dramas que pasan por historias. El mundo siempre ba de ser mundo, es decir, siempre necio, siempre dispuesto, ·como decia el Apóstol San Juan, á alimentarse de la calumnia y de la mentira: 11iundr;;s totus in maligno positits est. LABRUYERE. SECGION OFICIAL. Nos, el Doctor Don Juan A:rnbrol!Jio Huerta, por la gracia d~ Dios y de la Santa l!iede Apostólica. Obispe de Puno, etc, PoR CUANTO-habiendo espedido el Supremo Gobierno con fecha 1 !0 de- Julio presente, un decreto espontáneo, en virtud del cual, no tienen, ni pueden tener valor alguno civi"l nuestras «Constituciones Sinodales)), publicadas con fecha 1O de Setiembre de 1868. Considerando de una parle, la necesidad que hai de respetar los mandatos de la autoridad polHica en todo lo esterno, 6 que no afecte los intereses del -espíritu: teniendo en cuenta, de otro lado1 que Nos, jamás hemos creído preciso exijir· el beneplácito de di- ~h.a autoridad, para dar la fuerza necesaria en conciencia á nuestras Leyes Sinodales, pues esa fuerza emana de la ley Canónica, 6 mejor dicho, de la autoridad de la Iglesia, única que · tiene el poder espiritual de ATAR y DESATAR-HEMOS VENIDO en ordenar lo siguiente: 1.0-Las «Constituciones Sinodales>) Pun,enses, no tienen para nuestros diocesanos valor alguno legal en el órden político. 2. º-Dichas Constituciones, rejirán solo en conciencia, so la pena de Excomunion Mayor-latm sententi·m reservada á Nos, q' fulminamos contr~ lo_s legos, que infrinjan sus prescnpc10nes, y de suspension de oficio y beneficio ipso jacto 1)ncurrenda para los páuocos ó simples sacerdotes, que dejen ele cumplirlas en lo qne les tocare. Dado en nuestro palacio episcopal de San Carlos de :puno, firmado por· nuestra mano, sellado con el sello , de nuestras armas y refrendado por nueslro infrascripto Secretario de Cámara y Gobierno: á los 22 dias del mes de Julio, del año del Señor de 1869. .IJAlV AnDROSIO, Obispo de Puno-(/irmado). Por mandato de S. S. IHma. el , O~ispo, mi Señor. -Fran eisco Ruú:, Secretario-(lirmac/r~ . LA IGLESIA. PUNEÑA. REPÚnLICA PERUANA.-Diócesis de P.uno. -Puno1 á 2:3 de Junio de 1869. Al Sr. Canónigo Dr. D. Ignacio Fernandez. S. C, Con fecha de hoi he tenido á bien dar el decreto siguiente: «Palacio Episcopal de la Diócesis. - Puno, Junio 23 de 1869.-Hallándose , ·acante el Rectorado de nuestro Seminario de Sa n Ambrosio desde el sensible fallecimiento del Sr. Conónigo Honorario Dr. D. Fe lipe Amadeo de Piérola, nombramos para que le reemplaze en dicho cargo, al Canónigo de nuc8tra Santa Iglesia Catedral Dr. D. Igna cio Fernandez; expídasele al efecto el título respcctivo.-El Obispo.-Por mandato de 8. S. Iltma. el Obispo mi señor.- Francisco Ruiz-Secrctario.» Lo que comunico a US., prometiéndome de su ce lo sacerdotal y de su amor por la juventud que se dedica al Santuario, frutos abundantes para gloria de Dios, y progreso de esta naciente Iglesia. Dios guarde á US. JUAN AM:BROSIO, Obispo de Puno-(firrnado). REPÚBLICA PERUANA~-DIÓCESIS DE PUl'lO. NOS el Dr. D. Juan Ambrosio Huerta, por la gracia de Dios y de la Santa Sede Apostólica, Obispo de Puno, &. Pon CUANTO: es de urgente necesidad proveer el Rectorado de nuestro Seminario de San Ambrosio, que se halla , ,acante por fallecimiento del Sr. Canónigo Honorario Dr. D. l<'elipe Amadeo de Pierola que lo desempeñaba cumplidaíneote y á nuestra entera satisfacion, y siendo indispensable encargar de él á un eclesiástico de prudencia, luces y arreglada conducta, que llene los deberes de tan delicado cargo, trabajando por el bien y progreso del Seminario,- y teniendo en consideracion, que tan recomendables cualidades se encuentran en el Sr. Canónigo Dr. D. Ignacio Fernandez, Por tanto: por el tenor de las presentes, venimos en nombrar, y en efecto nombramos al espresado Sr. Canonigo Dr. D. Ignacio Fernandcz, Rector de nuestro Seminario Conciliar de . San Ambrosio de esta Ciudad, con las facultades uccesarias para el buen régimen de la juventud en su educacion moral y cientifica, esperando que este Colegio ha de ser, bajo su dircccion, «un plantel perenne de Ministros de Dios», como quiere el Santo Conci lio de Treuto; y ordenamos y mandamos á los Profesores, alumnos, empl eados, y tiernas dependientes del Seminario, q' lrnyan, tengan, y reconozcan al Dr. Fernanuez como a tal Rector, guardándole todos los fueros y preeminencias que por su clase le corresponden, y gozando de la renta de cien pesos (ps. l 00) que Nos le señalamos. L~ encargamos asimismo el puntual cumplimiento del estatuto que libraremos, y le damos poder y ámplia facultad, para que, usando de togos los apremios que franquean las leyes, exija y baga efectivo el cobro de las pensiones con que se hallan gravadas las Doctrinas oc upacfas por Curas Interi-nos a favor del enunciado Establecimiento Conciliar, y vele sobre la recta administradon de sus rentas, y promueva las mejoras que há menester el local del Colegio. En testimonio de lo cual, mandamos dar y damos las presentes, firmadas de nnestra mano, selladas con el sello de nuestras armas, y refreBdadas por el infrascrito Sécretario de Cámara y Gobierno, en nuestro palacio episcopal de San Carlos de Puno, á los 23 días · del mes de Junio del año del Señor de 1869. JUAN Al\IBROSIO. Obispo de Puno-(firmado). Por mandato de S. S. Iltma. el Obispo mi Señor. FRANCISCO fünz. Secretario.-firm':.~~- REPÚBLICA P.ERUANA.-Rectorado del Colegio Seminario Conciliar de San Ambrosio.-Puno, Junio 2-i- de 1869. Al Iltmo. Sr. Obispo de la Diócesis. Ilustrísimo Señor: Por el apreciable oficio de US. Iltma., fecha de ayer, quedo enterado del decreto del mismo dia, por el que se me honra con el nombramiento de Rector del Seminario de San Ambrosio, en reemplazo del jóven heróico, Canónigo Honorario Dr. D. Felipe Amudeo de Piérola, que dejó con su llorado fallecimiento vacante el Rectorado. No cuento, Iltmo. Sr., con nada de lo que es indispensable para el desempeño de tan alta mision; pero obediente al llamamiento de US. Iltma., en cuya voz reconozco la de Dios mismo, acepto el Rectorado para seguir paso á paso y en cuanto mis frágiles hombros de barro lo permitan, el trazo que tan vivamente dejó marcado mi irreemplazable predecesor y fundador del Seminario. Junto con la preindicada nota de US. Iltma,, he recibido el nombramiento de Rector, y ofrezco, si posible fuese, el sa·- crificio de mi vida, por sacar el fruto que el S2ñor me conceda ofrecer á US. Iltma. para honra y gloria suya y de esta naciente Iglesia, que debe todo su ser y lustre &. US. Iltma., y que es1,iero . quedan grabados en los fastos de la vida eterna para la corona de gloria que se le está_ preparada en la pútria celestial. Dios guarde á US. Iltma.-Iltmo. 8r. foNACT,O FEllNANDÉZ-·(firrnado). DECRETUM-URBIS ET ORBIS. «Inconfosibili& Evangelii Prreco extitit profecto Sa nctus Paulus á Cruce, qui a Domino hi sce propemodum temporibus, uurlecima nempe hora, ad erudiendam plebem sua m missus, mercedem pleuam et supereffhlentem accepit. Hic enim Christi passionibus communicans et per Urbes ac pagos pertransiens verbum vitre in reternitatis cibmn ulendre Christifide1ium fnmilire dispendebat, doctrinre opportunitate et veritate infirma confirmabat, disrupta consoiidabat, et depravata convertebat; donec in exultatione metcns quod in lacrirnis seminaverat, manípulos pleni ss imos obiens in reterna tabernacola portavit; spiritum vero suum Alumnis, quos sub Crucis Vexillo congrega\'erat, reliquit ut in Vinere cultura continuo adlaborareut. » Dextera autem Dei ad su peros exalta tus in glorire hujus indicium porteutis inter mortales resplenduit, quibus permotus Sanctissimus Dominus Noster Prns PAPA 1X audito consilio Eminentissimorum etReverendissimorum Sdnctre Bomanre Ecclesire Cardinalium, Sacrorumque Antistitum, qui Anno 1867 ex universo terrarum orbe ad colendum sreculare Principum Apostolorum Natalitium frecuentíssimi in Urbem convenerant, Apostolicum hunc Virum in Sauctorum Albo adscripsit. »Post ampfüsimos Altarium honoreS' Ei tributos permulti ex iisdem Sanctre Romanre Ecclesire Patribus Cardinalibus, Sacrorumque Antistitibus quo facilius Christifideles ad Crucis amorem ita excit~r~utur, ut nil aliud scire judicarent ms1 Jesum et hunc Crucifixum a Sanctissimo Domino Nostro Prn PAPA IX postularunt ut Officium et Missam Saneti Pauli á Cruce Congregatíonis Clericorum Excalceatorum a Cruce et Passione Domini Nostri Jesu-Cristi Institutoris ad universam extender-et Ecclesiam. Eorum postulationibus á me subsc~ipto Sacr_oru_m Rituum Congregatioms Secretar10 eidem Sanctissimo Domino Nostro fi<lelissime relatis, Sanctitas Sua Apostolica auctocitate decrevit ut deinceps festum Sancti Pauli a Cruce cum Offi?io ~t Missa yro C!ero Urbis approba ~1s die 11 Julu anm superius memor~tt sub ritu duplici minori quotannis die 28 Aprilis ab omnibus tam de Clero Sreculari,. q_uam Re~ularibus utriusque sexos, qm m Eccles1a universali ad horas Canonicas tenentur, celebraretur servata tamen Rubricarum dispositione. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Die 14 Januarii 1869.-C. EP1scopus PoRTUEN. ET s. RUFIN,E CARD. PATRiz~s.. R. C. Pn~F~cTus.-Loco t Signi. Dominicus Bartolini S. R. C. Secretarius.» DECRETO-de la Ciudad y del Orbe.. «San Pablo de la Cruz fue en verdad un predicador conocido del Evancrelio h b. o ' que a 1endo sido enviado por el Señor para instruir á su pueblo en estos mismos tiempos, esto es, en esta última época, recibió una recompensa completa y sobreabundante. Pues, participan- _do él de lo_s tormentos de Cristo y pasando por crndades y aldeas, dispensaba á la_ fam_ilia de los fieles de Cristo, que debrn alimentar, la palabra de vida como alimento para la eternidad, confirmaba lo débil con la oportunidad y verdad de su doctrina, uuia lo que esta~a dividido y convertía lo depravado; mientras que, cosechando con alegria lo que babia sembrado con lágrimas al salir de la vida mortal, llevó consigo las mas fecundas gavillas á los eternos tabernáculos; pero dejó su espirito á los discípulos que había congregado bajo el Estandarte de la Cruz, par-a que trabajasen infatigables en el cultivo de la viña. » Mas, exaltado á los cielos por la diestra de Dios, resplandeció entre los mortales por sus milagros, como un comprobante de su gloria, por los cua• les conmovido Nuestro Santísimo Seíior Pio IX, inscribió á este Varoo Apostólico en el catálogo de los Santos, habiendo oido el parecer de los Eminentísimos y Reverendísimos Cardenales y Sagrados Obispos de la Santa lglesia Romana, que de todo e~ Orbe se habian reunido en gran numero, en la Ciudad, el año de 1867, para celebrar el Natalicio secular del Príncipe de los Apóstoles. » Despues de los grandes honores de los Altares que se le tributaron, muchísimos de los mismos Padres Cardeuales y de los Sagrados Obispos de la Santa Iglesia Romana, pidieron á Nuestro Santísimo Sr. Pio IX que extendiese a toda la Iglesia la lUisa y Oficio de San Pablo de la Cruz, fundador de la Congregacion de los Clérigos descalzos de la Cruz y de la Pasion de Nuestro Señor Jesucristo, á fin de que los .fieles ' cristianos se exitasen mas fácilmente al amor de la Cruz; de tal modo que juzgasen no conocer otra cosa que á Jestis y á este Crucificado. Anunciadas fielmente las peticiones de estos al mismo Nuestro Santísimo Sr., por mí el suscrito Secretario de la Congregacion de
RkJQdWJsaXNoZXIy MjgwMjMx